your-darling-death.flog.pl

dziś chciałabym płakać. powkurwiać się i wykrzyczeć. przytulić do Lumiela i po prostu pozwolić sobie na to wszystko. ale nie mogę.
wszystko mi pokazuję, że nie mogą nawet popłakać, trochę tak odpocząć. kiedy już chciałam, już miałam taki zamiar pomimo tego cholernego żołądka, już nawet poleciało mi parę kropel, kiedy przyszedł kuzyn. musiałam otrzeć łzy i udawać, że jest ok. chwilę później wyszedł, oznajmiając, że przyjdzie później. co oznacza, że nie mogę. po prostu nie mogę nawet na chwilę upaść.

dorośli, którzy widzą mnie i wymieniają ze mną parę słów, zawsze mówią o mnie "grzeczna, miła, ładna, życzliwa, uczynna"
znajomi mówią, że jestem pozytywna i zawsze uśmiechnięta,
a przyjaciele twierdzą, że jestem twarda.
ale ja jestem po prostu totalnie rozbita na kawałki i najchętniej rozleciałabym się, popłakała powrzeszczała, mówiła, że mam dość, ale po prostu kurwa nie mogę, co sprawia tylko, że jestem też sfrustrowana. tak bardzo chciałabym być normalną nastolatką. płakać, dołować się,w  krytycznych momentach mieć myśli samobójcze. chciałabym zniknąć - to prawda, ale mój racjonalizm nie pomaga mi dopuścić się czegokolwiek w tym kierunku, bo to takie żałosne i głupie.
jestem taka odpowiedzialna i dorosła, a wszystkim wydaję się, że jestem beztroskim dzieckiem. dzieckiem, którym tak bardzo chciałabym być przez co to wszystko jeszcze bardziej mnie irytuje.
tak bardzo chcę móc wyrazić wszystkie moje emocje
tak bardzo chcę móc upaść
tak bardzo chcę żeby mój żołądek nie potrzebował leków żeby funkcjonować normalnie
tak bardzo chcę zasypiać bez dziennej dawki melisy
mogłabym tą litanię ciągnąć dalej. to mój blog i mogę robić cokolwiek zechcę. ale nie mogę.
ponieważ rano muszę wstać, z uśmiechem iść do szkoły, zdobywać oceny nie mniejsze niż tróje, żartować z przyjaciółmi, wrócić do domu, posprzątać, zająć się psem, rahcunkami, finansami, nim, wszelkimi zmartwieniami i problemami i to  dodatku sama.
dlatego: muszę być twarda. muszę być dorosła. muszę być odpowiedzialna. muszę być uśmiechnięta. muszę być stanowana. muszę być miła, życzliwa, grzeczna, uczynna, pozytywna itd itp.
a to coś, czego tak bardzo nie chcę.

zdjęcie tak bardzo stare...z czasów gimnazjum. nie jest to zdjęcie dla ozdoby. jest to zdjęcie pasujące do mojego wpisu, ponieważ każdy twierdzi, że ta osoba na zdjęciu i ja to to samo.
a to takie pierdolone kłamstwo.

muszę pamiętać i jutro kupić sobie ranigast. szykuje się jeden z gorszych tygodni.

ps. i na to wszystko, na co nie mogę sobie pozwolić w realnym życiu - na te łzy, wściekłość i załamanie - pozwalam sobie tutaj. przez co tutaj sama patrząc na siebie z floga - szczerą siebie - widzę jakieś śmieszne, nie poważne dziecko. taka pozwalam sobie też być przy przyjaciółkach czasami, ale mam nadzieję, że to nie wychodzi, aż tak tragicznie, jak tu.